Πασχαλινή συνάντηση 15ης ΑΠΡΙΛIOY 2018.

 “Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν·….”

          Είναι ένας από τούς πιο λαμπρούς Πασχάλιους ύμνους . Και σήμερα, 15 Απριλίου 2018 τον ακούσαμε στην σύναξή μας στην Κάντζα ˙ πρώτα στην εισαγωγή τής Θείας Λειτουργίας, εκεί στο τέλος τού Όρθρου, που τελέστηκε στον ενοριακό μας Ιερό Ναό τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου ˙ αλλά και στην συνέχεια ως χαιρετισμό και υπενθύμιση μέσα πια στο “Σπίτι μας” , όπου συγκεντρωθήκαμε στην συνέχεια για το πρωινό και για το κοινό μας πασχαλινό γεύμα . Την ημέρα τής Λαμπρής Ανάστασης τού Χριστού μας , ποιος λογαριάζει κακίες, μικρότητες ή μίση; και αν κάποιοι άλλοι είναι μαγκωμένοι σ’ αυτά, το Φώς που ξεχειλίζει στις καρδιές μας μεταγγίζει αβίαστα τον ‘Ύμνο και σε αυτούς: “Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.”

Στο Σπίτι μας η ατμόσφαιρα είναι εορταστική: από την διακόσμηση που δέσποζε με τα κόκκινα και πολύχρωμα αυγά, τα χάρτινα πασχαλιάτικα φαναράκια που έχουμε συνδέσει με την μεταφορά τού Αναστάσιμου Αγίου Φωτός στα σπίτια μας και τα ανθοστέφανα , μέχρι την εξαιρετική μουσική κομπανία που από την πρώτη στιγμή τής συγκέντρωσής μας γέμισαν με χαρούμενα κυρίως παραδοσιακά τραγούδια και χαρμόσυνους ήχους τον αέρα ˙ ξεκινώντας με μια έγχορδη έντεχνη απόδοση τού παιάνα τής Ανάστασης: “Χριστός Ανέστη εκ νεκρών …” . Πρωτότυπη και η ονομασία τής εν λόγω ομάδας τού “μουσικοδιδασκάλου” Εμμανουήλ Παλιάκη : “όταν χορεύουν οι λωλοί” λέει ˙ εμείς πάντως απόλυτα λογικούς, πολύ ρυθμικούς και μελωδικούς και αρμονικότατους τούς βρήκαμε και μάς χάρισαν μιάν από τις καλύτερες γιορταστικές “φάσεις”,  που έχουμε ζήσει στις συνάξεις μας ˙ και ειλικρινά τούς ευχαριστούμε . Ακούσαμε και ένα ποίημα , για την Άνοιξη τής φίλης μας κας. Πόπης Κολλημένου, που το διάβασε  η κα. Ιωάννα ˙ και βέβαια ακολούθησε το χαρούμενο πασχαλιάτικο κοινό γεύμα, το οποίο όπως πάντα επισφραγίστηκε με την ευχαριστήρια προσευχή .

          Και οι αναστάσιμες ευχές, απαυγάζοντας ειλικρινή αγάπη , τρέχανε από τα χείλη όλων και ακούγονταν ολόγυρα καθώς φεύγουμε από το “Σπίτι μας” ˙ προοπτική μας να ξαναβρεθούμε εδώ για την επομένη συν Θεώ συνάντησή μας στις 13 τού προσεχούς μηνός (13 Μαΐου) .

“Χριστός ανέστη”  “Αληθώς ανέστη” !

Και μακάρι να έχουμε την Ανάσταση παντοτινά μέσ’ στις καρδιές μας .

 

                                                                                                                                                                                                                     .